எண்ணெய் இயற்கை எரிவாயு அரசியல்:கோதாவரிப் படுகை முதல் நெடுவாசல் வரை தொடர்கிற எண்ணெய் வள வேட்டை..-பகுதி-1

1

எண்ணெய் எனும் கறுப்புத் தங்கம்

சர்வதேச சந்தையில் தங்கம் வகித்தப் பாத்திரத்தை தற்போது எண்ணெய், எரிவாயுக்கள் தீர்மானிக்கிற இடத்திற்கு வந்துள்ளது.கறுப்புத் தங்கமான இந்த எண்ணெய் இயற்கை வள இருப்பின் மீதும் எண்ணெய் சந்தைமீதான கார்ப்ரேட்களின் தீரா தாகமும்தான் மத்திய கிழக்கு நாடுகளின் மீதான நேட்டோ நாடுகளின்(அமெரிக்க,இங்கிலாந்து) போருக்கு காரணமாக உள்ளது.ஈராக்கின் 115 பில்லியன் பேரல் எண்ணெய் வளத்தை அமெரிக்க,இங்கலாந்து கார்பரேட்களின் நலனுக்கு கைப்பற்றி கைமாற்றுவதுதான் அமெரிக்காவின் தீவிரவாதத்திற்கு எதிரான போர் முழக்கம்.

எக்சான் மொபைல்,ராயல் ஷெல்,பிரிட்டிஷ் பெட்ரோலியம்,கேர்ன் போன்ற பெரும் எண்ணெய் நிறுவனங்களும் அவர்களின் கார்டேல்களும்தான்(சங்கம்)உலகை ஆழ்கிற மாபெரும் சக்தியாக வளம் வருகின்றனர்.இவர்களின் கண் அசைவிற்கு ஏற்ப ஈராக் மீதும்,லிபியா மீதும்,சிரியா மீதும் அமெரிக்க தலைமையிலான நேட்டோ படை ராணுவத்தை ஏவுகிறது.எதிர்க்கிறவர்கள் ஒடுக்கப்படுகிறார்கள்.அங்கு பொம்மை அரசாங்கங்கள் நிறுவப்படுகிறது.இவ்வாறு ராணுவம் மூலமாக எதிர்ப்புகள் கட்டுப்படுத்தப்பட்டு,எண்ணெயை தோண்டி எடுப்பதற்கான சந்தை ஒழுங்குபடுத்தப்படுகிறது.

இவ்வாறு,பயங்கரவாதத்திற்கு எதிரான போர் என்ற முழக்கத்தின் பேரில் மத்திய கிழக்கு நாடுகளின் எண்ணெய் வளங்கள்,இதர நாடுகளுக்கு அது வழங்குவருகிற எண்ணெய் விநியோக அமைப்புகளின் மீது மேலாதிக்கம் செலுத்துகிற நோக்கில் தனது வெளியுறவுக் கொள்கையை அமைத்துக் கொண்டது அமெரிக்க ஏகாதிபத்தியம்.

2

இந்தியாவும் எண்ணெய் வளமும்

இந்தியாவைப் பொறுத்தவரை எண்ணெய் இயற்கை எரிவாயு அரசியலானது நாட்டின் அரசியல் பொருளாதாரத்தையும், ஏன் நாட்டின் ஆட்சியையே மாற்றுகிற முக்கிய இடத்தில் உள்ளது.அதற்கோர் சிறந்த உதாரணம் இந்தியாவின் 1991 ஆம் கட்டத்தைய பொருளாதார நெருக்கடி.1980 களில் இந்தியாவில் வரவுக்கு மீறிய செலவினங்கள் கடும் பொருளாதார நெருக்கடிக்கு இட்டுச் சென்றது.1990 இல் குவைத்தின் மீதான ஈராக்கின் போரானது,இந்தியாவின் எண்ணெய் இறக்குமதியில் கடும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது.ஏனெனில் இவ்விரு நாடுகளிலிருந்துதான்,பெட்ரோல்,டீசல் போன்ற எண்ணெய்தேவைகள் இந்தியாவிற்கு இறக்குமதி செய்யப்பட்டுவந்தது.

ஒரு பேரல் எண்ணையை 15 அமெரிக்க டாலருக்கு இறக்குமதி செய்த நிலையில்,இப்போர்சூழல் கட்டத்தில் 35 அமெரிக்க டாலராக விலையேற்றம் பெற்றது.இதன் தொடர்ச்சியானது அத்யாவசியத் தேவைகளின் விலையிலும் ஏற்றம் பெற்றது.இந்த சூழலில் இந்தியாவின் நிதி திவால் நிலையை சீராக்க,கையிருப்பில் உள்ள 67 டன் தங்கத்தை பன்னாட்டு நிதியகத்திடம் அடமானம் வைத்து,சுமார் 2.2 பில்லியன் அமெரிக்க டாலரை கடனாகப் பெற்றது இந்திய அரசு.அதற்கு கைமாறாக இந்திய சந்தை, இயற்கை வளத்தை  பன்னாட்டு நிறுவனங்களின் சூறையாடலுக்கு  திறந்துவிடப்பட்டது.

தீவிர உலகமய காலத்தில்,அதாவது 1980-90 களுக்கு பிறகு, இந்தியா போன்ற மூன்றாம் உலக நாடுகளில் நகர்ப்புறம் சார்ந்த பன்னாட்டு நிறுவனங்களின் முதலீடுகள் அதிகரித்தன.தானுந்து தொழிற்துறை,கணினித் துறை நிறுவனங்களின் வருகையானது வேகமான நகர் மயமாக்கலுக்கு அடித்தளம் அமைத்தது.இந்தியாவில் பெங்களூரு,சென்னை போன்ற நகரங்கள் அதிவேக வளர்ச்சிப் பெற்றன.நகரங்களில் மக்கள் திரள் குவிந்தனர்.மக்கள் திரள் எண்ணிக்கை அதிகரப்பை ஒட்டி நீர்பயன்பாடு,மின்சாரப் பயன்பாடும்,வாகனப் பயன்பாடும் அதிகரித்தன.இதன் காரணமாக  புதைபடிம எரிபொருள் ஆற்றல்கள் மீதான தேவையும்  அதிகரித்தன.இந்த பின்புலத்தில்தான் பெட்ரோல், டீசல், எரிவாயுவின் தேவையையும் அதை ஒட்டிய கொள்கை மாற்றங்களையும் நாம் பொறுத்திப் பார்க்க வேண்டியுள்ளது.

இந்தியாவின் எண்ணெய் எரிவாயு துறையை மூன்று கட்டமாக வகைப்படுத்தலாம்

1947-69 :பொதுத்துறை நிறுவனங்களின் கட்டுப்பாட்டில் எண்ணெய் வளம் 

இந்தியாவின் அரசியல் சுதந்த்திரத்திற்கு முன்புவரை,இங்கிலாந்து எண்ணெய் நிறுவனங்கள் இந்தியாவின் எண்ணெய் எரிவாயு வளங்களை கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருந்தது.அரசியல் விடுதலைக்கு பிந்தைய சூழலில்,இந்திய பொதுத்துறை நிறுவனங்கள் இதை கையப்படுத்தின.இந்திய அரசு துறை நிறுவனமான இந்திய எண்ணெய் மற்றும் எரிவாவு நிறுவனமானது சோவியத் ரஷ்யாவின் தொழில்நுட்ப உதவியுடன் உள்நாட்டு எண்ணெய் வளத்தும் முழுக்கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருந்தது.

1970-1989: சோவியத் சார்பிலிருந்து அமெரிக்க சார்பிற்கு மாறிச் செல்கிற கட்டம்

70 களின் தொடக்கத்தில் இந்தியாவில் செயல்பட்டுவந்து பர்மா,ஷெல் மற்றும் பிரிட்டீஷ் எண்ணெய் நிறுவனங்களின் எண்ணெய் சுத்திகரிப்பு நிலையங்கள் நாட்டுடைமை ஆக்கப்பட்டது.இந்திய பொதுத்துறை நிறுவனத்துடன் கூட்டு ஒப்பந்தத்தின் அடிப்படையில் எண்ணெய் வளத்தை மேலாண்மை செய்யலாம் என்ற பர்மா,ஷெல் நிறுவனங்களின் யோசனையை அரசு ஏற்கவில்லை.அதேவேளையில் இந்திய கடல்வெளியில் கண்டுபிடிக்காமல் இருந்த எண்ணெய்-எரிவாவு வளங்களை கண்டறிகிறப் பணிகளை   அமெரிக்க நிறுவனங்களின் கைகளுக்கு வழங்கப்பட்டது.

1974 இல் இந்திய எண்ணெய் எரிவாவு நிறுவனமனாது,Natamas Carlsburg என்ற அமெரிக்க நிறுவனத்துடன் வங்காள விரிகுடாவில் எண்ணெய் எரிவாவு கண்டறிவதற்கான ஒப்பந்தம் போட்டது. இதேபோல குஜராத்தின் கட்ச் பகுதியில் எண்ணெய் கண்டறிவதற்கு Readings and Bates என்ற அமெரிக்க நிறுவனத்துடன் இந்திய எண்ணெய் எரிவாவு நிறுவனம் ஒப்பந்தம் போட்டது.இந்த ஒப்பந்தங்களில் 60 விழுக்காட்டுப் பங்கை அமெரிக்கா நிருனங்களிடம் இருந்தது.எடுக்கிற எண்ணெய் வளத்தில் 65 விழுக்காடு இந்திய எண்ணெய் எரிவாவு நிறுவனத்திற்கு வழங்கவேண்டும்.

இவ்வாறாக மேற்படி கூட்டுப்புரிந்துணர்வு ஒப்பந்தங்களின் ஊடக 80 களில் எண்ணெய் எரிவாவு எடுக்கிற பணியானது  பன்னாட்டு எண்ணெய் நிறுவனங்களின் கட்டுப்பாட்டில் இருந்தது.

இந்த காலகட்டத்தில் எண்ணெய் சுத்திகரிப்புத் துறையில் முதலீடு செய்வதற்கு இந்திய தனியார் நிறுவனங்களுக்கு அனுமதி வழங்கப்பட்டது.இந்தியாவின் மிகப்பெரிய எண்ணெய் சுத்திகரிப்பு நிலையத்தை ரிலையன்ஸ் நிறுவனம் கட்டியது.

ஆக,இந்த கட்டத்தில்,கடல்வெளியில் எண்ணெய் எரிவாயு கண்டறிகிற பொறுப்பை அமெரிக்க நிறுவனங்கள் ஏற்றிருந்தன.நிலப்பரப்பில் எண்ணெய் எரிவாயு கண்டறிகிற பொறுப்பை(அந்நிய  தொழில்நுட்ப உதவியுடன்) இந்திய பொதுத்துறை நிறுவனமும் ஈடுபட்டு வந்தன.

எண்ணெய் எரிவாவு அகழ்ந்தெடுக்கிற பணியை இந்திய எண்ணெய் மற்றும் எரிவாயு நிறுவனமும்(ONGC),இந்திய எண்ணெய் நிறுவனமும்(Oil India) மேற்கொண்டு வந்தது.எண்ணெய் சுத்திகரிப்பு பணியை சென்னை பெட்ரோலியம்(CPCL),பாரத் பெட்ரோலியம்(BPCL),ஹிந்துஸ்தான் பெட்ரோலியம்(HPCL) போன்ற பொதுத்துறை  நிறுவனங்களும்,ரிலையன்ஸ்(RIL) போன்ற தனியார் நிறுவனங்களும் ஈடுபட்டு வந்தன.

1990 க்கு பிந்தைய கட்டம்:உலகமயம் தனியாரமய கட்டம்

இவ்வாறாக இருந்த சூழலில்,90 களில் நடைமுறைக்கு வந்த தனியார்மய முதலீடுகள் பெரும் பாய்ச்சலை ஏற்படுத்தியது.என்ரான் எண்ணெய் எரிவாயு நிறுவனம்,வீடியோக்கான் பெட்ரோலியம் நிறுவனம்,ராவா நிறுவனம்,ஷெல் என உள்நாட்டு நிறுவனங்களும் வெளிநாட்டு நிறுவனங்களும் எண்ணெய் எரிவாவு துறையில் நுழையத் தொடங்கியது.எண்ணெய் மற்றும் இயற்கை எரிவாவுக்களை கண்டறிவது மற்றும் அகழ்ந்தெடுக்கிற திட்டங்களை உருவாக்குவதற்கும்,திட்டத்திற்கு ஒப்பந்தம் கோருவதற்கும்,மேற்பார்வை செலுத்துவதற்கும்,கண்காணித்து ஒழுங்குபடுத்துவதற்கும் ஹைட்ரோ கார்பன் இயக்குனரகம் 1993 ஆம் ஆண்டில் உருவாக்கப்பட்டது.தனியார் நிறுவனங்களுடான ஒப்பந்தங்களை மேற்கொள்வதற்கு,இந்திய எண்ணெய் மற்றும் எரிவாவு நிறுவனத்திற்கு கூடுதல் அதிகாரம் வழங்கப்பட்டன.புதிய எண்ணெய் எடுப்பு உரிமைக் கொள்கை(NELP)விதிமுறைகள் அறிவிக்கப்பட்டன.ராயல்டி வழங்குவது,வரிச் சலுகைகள் அதிகரிக்கப்பட்டன,சந்தை விலைக்கு ஏற்ப விலை நிர்ணயம் செய்து கொள்கிற உரிமை வழங்கப்பட்டன.

3

எண்ணெய் வளமும் தமிழகமும்

தமிழகத்தில்,எண்ணெய் மற்றும் இயற்கை எரிவாயு நிறுவனம் மற்றும் சென்னை பெட்ரோலிய கார்ப்பரேஷன் போன்ற பொதுத்துறை நிறுவனங்களும் ரிலையன்ஸ் போன்ற தனியார் நிறுவனங்களும் கச்சா எண்ணெய் மற்றும் இயற்கை எரிவாயு எடுக்கிற பணியிலும் எண்ணெய் சுத்திகரிப்பு பணியிலும்  ஈடுப்பட்டு வருகின்றன.

குறிப்பாக தமிழகத்தின் கடலோரப் பகுதிகள் மற்றும் காவேரி டெல்ட்டா பகுதிகளில் மட்டும் சுமார் 28 இடங்களில் கச்சா எண்ணெய் மற்றும் எரிவாயு படுகைகள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டு சில இடங்களின் எண்ணெய் எடுக்கிற பணிகளும் நடைபெற்றுவருகிறன.குறிப்பாக காரைக்கால் அருகில் நரிமணம் மற்றும் சென்னையில் சென்னை பெட்ரோலிய கார்ப்பரேஷன் சுத்திகரிப்பு ஆலைகளை நிறுவி உள்ளன.

இவைபோக சில ஆண்டுகளுக்கு முன்பாக  சுமார் ரூ. 18,000  கோடி செலவில் நாகார்ஜூனா எண்ணெய் நிறுவனமானது பிரம்மாண்ட சுத்திகரிப்பு ஆலையை கடலூரில்நிறுவியுள்ளது.

மேலும் காவிரிப்படுகைகளில் தொடர்ந்து எண்ணை வளங்களை தேடும்பணி பணிகளை எண்ணெய் மற்றும் இயற்கை எரிவாயு நிறுவனம் மற்றும் ரிலையன்ஸ் நிறுவனம் மேற்கொண்டு வருகிறது.தற்போது சுமார் ஆயிரம் மீட்டர் ஆழத்தில் காவேரிப் படுகையில் எண்ணை படிவுகள் இருப்பது  கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளது.இவை போக தமிழகத்திற்கும் அந்தாமனுக்கும் இடைப்பட்ட வங்காள விரிகுடா கடலின் அடியில் எண்ணெய் தேடுகிற பணிகளும் நடைபெற்றுவருகிறது.

4

மேக் இன் இந்தியா:சுரண்டலில் திறவுகோள்

இந்தியாவின் எண்ணெய் இயற்கை எரிவாவு வளக் கையிருப்பில்

635 மில்லியன் மெட்ரிக் டன் (MMT) எண்ணெய் வளம் உள்ளது.

9.8 TCF(Trillion cubic feet) மீத்தேன் உள்ளது.

96 TCF ஷெல் வாயு உள்ளது

உலகளவில் எண்ணெய் எரிவாவு பயன்பாட்டில் இந்தியா மூன்றாம் இடத்தில உள்ளது.ஆண்டுக்கு இதன் தேவை 3.2 விழுக்காடிற்கு அதிகரித்து வருவதாக ஆய்வுகள் தெரிவிக்கிறது.இந்த சூழலில்,இருப்பில் உள்ள வளங்களை தோண்டி எடுப்பது,சுத்திகரித்து சந்தைப் படுத்துவது என எண்ணெய் எரிவாவு சந்தையை முழுவதும் 100 விழுக்காடு அந்நிய முதலீடிற்கு இந்திய அரசு திறந்துவிட்டுள்ளது.மேக் இன் இந்தியா என்ற முழக்கத்தின் கீழ் இவ்வாறு இயற்கை வளம் சந்தைப்படுத்தப்படுகிறது.

தற்போது இந்தியாவின் உள்நாட்டு எண்ணெய் தேவையை 80 விழுக்காட்டு இறக்குமதியை சார்ந்தே உள்ள நிலையில்,இருப்பில் உள்ள வளங்களை அந்நிய நிறுவனங்களுக்கும் இந்திய நிறுவனங்களுக்கும் திறந்துவிடுவதற்கு ஏற்ப கொள்கை மாற்றத் தளர்வுகளை மேக் இன் இந்தியா முழக்கத்தின் கீழ் இந்திய அரசு மேற்கொண்டுவருகிறது.

5

ஹைட்ரோ கார்பன் திட்டம்

நீர்கரிம வாயுக்கள் (Hydrocarbon gases)  என்பது பூமியின் அடியில் இருந்து வெளியாகும் இயற்கை எரிவாயுக்களான மீதேன், ஈதேன் , ப்ரோபேன் , பியூட்டேன், கார்பன் டை ஆக்சைடு , ஆக்சிஜன் , நைட்ரஜன் , ஹைட்ரஜன் சல்பைடு அனைத்தும் உள்ளடக்கியுள்ள  வாயுக்கலவைக்கான பொதுப் பெயர்.பயன்பாட்டைப் பொறுத்துப் இந்த வாயுக்களை பிரித்துக் கொள்ளலாம்.ஆக,மீத்தேன்,இயற்கை எரிவாயு எடுப்புப் பணிகளின் விரிவாக்கப்பட்ட மறுவருகைதான் இத்திட்டம் என்பது தெளிவு.

2020 ஆண்டுக்குள்,எண்ணெய் எரிவாயு இறக்குமதியை பத்து விழுக்காட்டிற்கு குறைக்கவேண்டும் என்ற இந்திய அரசின் கொள்கை முடிவுக்கு ஏற்ப கடந்த 2015 ஆம்ஆண்டில் சிறு எண்ணெய் வயல்Discovered Small Field(DSF)கொள்கை உருவாக்கப்பட்டது.

அதன் தொடர்ச்சியாக ஹைட்ரோகார்பன்  எடுப்பு உரிமைக் கொள்கை(HELP)விதிமுறைகளில் தளர்வுகள் செய்யப்பட்டது.அதாவது எண்ணெய் எடுப்பு நிறுவனங்களுக்கு விதிக்கப்பட்ட குறைந்தபட்ச கட்டுப்பாடுகள் நீக்கப்பட்டன.எண்ணெய் எடுப்பு நிறுவனங்களுக்கு சுதந்திரமாக விலை நிர்ணயம் செய்துக் கொள்கிற உரிமை வழங்கப்பட்டன,அதன் விருப்பம் போல சந்தைப்படுத்தலும் செய்துகொள்ளலாம்,முன்பண வைப்புத் தொகை கட்டவேண்டும் போன்ற விதிமுறைகள் நீக்கப்பட்டன.இந்த நடைமுறை அனைத்தையும்  அரசின் எண்ணெய் துறை அமைச்சகத்தின் கீழ்  ஹைட்ரோகார்பன் இயக்குனரகம் (Directorate General of Hydrocarbons) மேற்கொள்கிறது.

நாம் மேற்குறிப்பிட்டபடி சிறு எண்ணெய் வயல்Discovered Small Field(DSF)கொள்கை திருத்தத்தின் கீழ் இத்திட்டம் செயல்முறைக்கு வருகிறது.பெரும் எண்ணெய் வயல்களின் எண்ணெய் எரிவாயுவை எடுப்பதைப் போல சிறு எண்ணெய் வயல்களிலும் எண்ணெய் இயற்கை எரிவாயுவை எடுப்பதை ஊக்குவிக்கிற கொள்கை திட்ட மாற்றத்தை இதன் மூலமாக நடைமுறைக்கு கொண்டு வருகிற முயற்சியாகும்.

இந்த சூழலில் இந்திய அரசுக்கு சொந்தமான இந்திய எண்ணெய் நிறுவனம் கண்டறிந்த சிறு எண்ணெய் வயல்களில்எண்ணெய்எரிவாயுவை எடுக்கிற திட்டத்திற்கு(DSF) ஒப்பந்தம் கோரப்பட்டு,அதில் முதலிடம் வந்த நிறுவனத்திற்கு ஒப்பந்தம் வழங்கப்படவேண்டும் என்ற இயக்குனரகத்தின் பரிந்துரைக்கு கடந்த 15.2.2017 அன்று அமைச்சகம் ஒப்புதல் வழங்கியது.

இது தொடர்பான பத்திரிகை செய்தியும் ஹைட்ரோகார்பன் இயக்குனரகம் வெளியுட்டுள்ளதுhttp://dghindia.gov.in//assets/downloads/58a463707a613DSF_Press_Release_150217.pdf.இதன் மூலமாகத்தான் நாம் அனைவரும் இச்செய்தியை அறியப்பெறுகிறோம்.அதன் சாராம்சம் வருமாறு,

இந்தியா முழுவதும் மொத்தம் 31 இடங்களில் ஹைட்ரோகார்பன் எடுப்புத் திட்டதிற்கு ஒப்புதல் வழங்கப்பட்டது.இதில் 23 நிலப்பகுதியிலும்,8 கடல்பகுதியிலும் வருகிறது.

அசாம் மாநிலத்தில்-8,குஜராத் மாநிலத்தில் – 5,ஆந்திர மாநிலதில்- 4,ராஜஸ்தான் மாநிலத்தில்-2,தமிழகத்தில் -2மத்திய பிரதேசம் -1மும்பை -6கட்ச் -1கோதாவரி படுகை -1

இப்பணிக்கு 22 நிறுவனங்கள் ஒப்பந்தம் எடுத்துள்ளது.22 நிறுவனங்களின் 4 நிறுவனங்கள் பொதுத்துறை நிறுவனம் மீதமுள்ளவை(18) தனியார் நிறுவனம் ஆகும்.இந்த 18தனியார் நிறுவனங்களின் 15 நிறுவனங்கள் தற்போதுதான் முதல் முறையாக இப்பணியை மேற்கொள்ளவுள்ளார்கள்.அவை முறையேஇத்திட்டத்தால் வரவுள்ள மொத்த வருமானம் சுமார் 46,400 கோடி ரூபாய்.இதில் அரசுக்கு வரவேண்டிய ராயல்டி மற்றும் இதர பங்குகள் சுமார் 14,300 கோடி ரூபாய் என மதிப்பிடப் பட்டுள்ளது.

இன்று புதுக்கோட்டை மாவட்டம் நெடுவாசல் கிராமத்தில் "ஹைட்ரோ கார்பன்" எனும் "நீர்கரிம வாயுக்கள்" எடுக்க மக்களுடைய ஒப்புதல் இல்லாமலே ,மத்தியில் நடக்கும் கொடுங்கோலாட்சி மூலம் அனுமதி பெற்றிருக்கும் நிறுவனம் Gem Laboratory Pvt.Ltd.

இதன் நிறுவனர் காலஞ்சென்ற பாஜக எம்பி கெளதர மல்லிகார்ஜுனப்பாவிற்கு சொந்தமானது எனச் சொல்லப்படுகிறது.

திட்டத்தின் பாதக அம்சங்கள்:

புதுக்கோட்டை மாவட்டம் நெடுவாசல் பகுதியிலும் காரைக்காலிலும்  ஹைட்ரோகார்பன் எரிவாயுவை எடுக்கிற பணியை தனியார் நிறுவனங்களுக்கு  மத்திய அரசு வழங்கியுள்ளது.வழக்கம்போல இத்திட்டம் தொடர்பான மக்களின் ஐயங்களை விளக்குவதற்கு எந்த அரசும் முன்வரவில்லை.

தனியார் நிறுவனங்களின் சுற்றுச்சூழல் அக்கரையை போபால் முதல் ஸ்டெர்லைட் வரை வரலாற்றில் கண்டுவருகிறோம்.ஆபத்து காலத்தில் அரசின் பேரிடர் மேலாண்மைக்கு வாளி தொழில்நுட்பத்தை நம்பியுள்ள அரசுப் பொறியமைவை எந்த வகையில் தமிழக மக்கள் நம்ப இயலும்?

விவசாயம் பொய்த்து வருகிற நிலையில்,தமிழகத்தில் விவசாயத் தற்கொலைகள் வேகமாக அதிகரித்துவருகிற நிலையில் மீத்தேன்,சேல் தற்போது ஹைட்ரோகார்பன் என பாசனப் பகுதிகளுக்கு நாசம் விளைவிக்கிற  தொழில்துறை முதலீடுகளை அரசு முடுக்கிவருகிறது.

ஆக, தனியார் நிறுவனங்களின் லாப நோக்கத்திற்காவும்,நுகர்வு வெறிக்காக தமிழகத்தின் எண்ணெய் எரிவாயு  வளங்கள் சுரண்டப்படுவதை கொள்ளையிடப்படுவதை நாம் அனுமதிக்கஇயலாது.தேவைக்கு மீறியதாக, அளப்பரிய அளவில் மேற்கொள்கிற எண்ணெய் வள சுரண்டளானது நிலவியல் பாதிப்பு,நிலத்தடி நீர் மட்ட பாதிப்பு,வேளாண் நில பாதிப்புகள் என பல விளைவுகளை ஏற்படுதிவருவதை நாம் ஆதரபூர்வமாக கண்டுவருகிறோம்.உதராணமாக ஈகுவடார் நாட்டில்,அமேசான் காடுகளில்  ஹைட்ரோகார்பன் எரிவாயு  எடுப்பால் ஏற்பட்டு வருகிற சுற்றுச்சூழல் அழிவுகள்,அப்பகுதி மக்கள் எதிர்கொள்கிற இடர்பாடுகள் சர்வதேச அளவில் கவனம் பெற்றுவருகிறது.

சர்வதேச,உள்ளூர் முதலாளித்துவ நலன் சார்பில்,காட்டுமிராண்டித்தனமான வகையில் மேற்கொள்ளப்பட்டுவருகிற இவ்வழிப் பாணியிலான வளர்ச்சித் திட்டங்களையும் அவர்களுக்கு எடுபிடியாக வேலை செய்கிற இவ்வரசின் கொள்கைகளையும்   முற்றாக புறக்கணிப்போம்.ஏனெனில்,நிலவுகிற அரசியல் பொருளாதார கொள்கைகளும் அதன் செயல்பூர்வமும் சமூகத்தின்  ஒரு பிரிவினருக்கான நலனாக  செயல்படுகிறபோது,அது  அரசியல் பொருளாதார அசமத்துவதத்திற்கே இட்டுச்செல்லும் என்பதை நாமிங்கே உறுதியாக கூறமுடியும். ஆளும்வர்க்க நலன்களுக்காக அடித்தள மக்களின் நலனை இயற்கை வளத்தை பறிக்கிற சகதிகளுக்கு எதிரான போராட்டங்களை முன்னகர்த்துவோம்.

சொந்த மரபு மீட்பர்களும் சூழலியல் அடிப்படைவாதப் போக்குகளும் .....

நிலவுகிற தாராள முதலாளிய அமைப்பின் நகர்ப்புறசார் தொழில் முதலீடுகள், அதையொட்டி எழுகிற நவீனத்துவ நகரம்,சமூகம்,நுகர்வு,பண்பாடு- புதிய வகையிலான நவீனத்துவ மனிதனையும் வாழ்க்கைமுறையையும் உருவாக்குகிறது.

எதைத் தொலைத்தோம் எனத் தெரியாமலேயே இயங்கி வருகிற சமூகத்திற்கு, இவ்வாழ்க்கை அலுப்பூட்டுவதாகவும்,சலிப்பாகவும் அமைகிறது.இவர்களின் உற்சாகாமில்லா வாழ்கை முறை,ஆரோக்கியமற்ற நகரப்புற வாழ்நிலை,உணவுமுறை,கல்விமுறை என இயந்திரவகையிலான சந்தையுடன் இறுக்கமாகக் கட்டப்பட்டுள்ள  நகர்ப்புற வாழ்நிலை சார் முரண்பாடுகள் நாளுக்கு நாள் வளர்ச்சிபெற்று வருகிறது.

நிலவுகிற தாராள முதலாளிய அமைப்பினால் ஏற்படுகிற இம்முரண்பாடுகளை தீர்ப்பதற்கான போராட்டம் என்பது அடிப்படையில் நிலவுகிற அமைப்பிற்கு எதிரான வர்க்கப்போராட்டமாகும்.ஆனால் இம்முரண்பாடுகளை தீர்ப்பதாக கிளம்பியுள்ள சில பிற்போக்கு சக்திகள்,இம்முரண்பாடுகளை தனது சொந்த அடையாள அரசியல்,சந்தை நலனுக்கு பயன்படுத்திக்கொள்கின்றன.இப்பிற்போக்கு சக்திகளின் பின்னால் மக்கள் அணிதிரள்வதும் அதிகரித்துவருகிறது.

மரபு வாழ்வை மீட்போம் என்ற நோக்கில் செயல்படுவதாக சொல்கிற இவ்வமைப்புகள், நகருக்குள் ஊர்சந்தை போன்ற நிகழ்வுகளை நடத்தியும்,மரபுக் காவலர் விருதுகள் வழங்கியும்,நகருக்கு அப்பால் கிராமிய சூழலில் மரபுசார் நிகழ்வுகளை ஒருங்கிணைத்தும்,மரபுக் கல்வி,மரபு உணவு மற்றும் மருத்துவம் வழங்கியும்  உற்சாகமற்ற நடுத்தர வர்க்கத்தின் அபினாகத் தன்னை நிறுவிக்கொள்கிறது.நவீனத்துவத்தையும் அது ஏற்படுத்துகிற அசௌகரிய வாழ்க்கை முறைகளையும் கடுமையாக எதிர்க்கிற,முரண்படுகிற மக்கள்,இவ்வமைப்புகளின்பால் ஆயிரக்கணக்கில் இயல்பாகவே ஈர்க்கப்படுகிறார்கள்.

நவீனவாழ்வியலின் (நகர்ப்புற நடுத்தர வர்க்கத்திடம்)உணவு,மருத்துவம் மற்றும் கல்வி முறைகளில் முரண்படுகிற இம்மக்களை இலக்காகக் கொண்டு, சொந்த மரபுகளை மீட்போம் என கிளம்பியுள்ள,நமது சொந்த மரபு மீட்பர்கள் ஒரு வகையில் அரசியல் நீக்கம் பெற்றவர்களாகவும், பின் நவீனத்துவ சிந்தனைப் போக்கை,செயல்முறைகளை சிக்கல்களுக்கான தீர்வுகளாகவும்/வடிகாலாகவும்  முன்வைக்கிறார்கள்.அரசியல் நீக்கம் பெற்ற அராஜகவாதம் மற்றும்  பின் நவீனத்துவ போக்கை உள்வாங்கிய ஒரு வகையான கதம்பாவாத அரசியல் தீர்வுகளை முன்வைக்கிற நமது சொந்த மரபு மீட்பர்கள், மறந்தும்கூட  நவீனகால மனிதனின் பண்பாடு முதலாளிய பண்பாடாக உள்ளது,அவனது அனைத்து வாழ்நிலை அனுபவத்தையும் (உணவு,மருத்துவம்,கல்வி) முதலாளிய உற்பத்தி முறையும் நுகர்வும்,அதனுடன் இணைக்கப்பெற்ற அதிகாரமும் தீர்மானிக்கிறது,அதை மாற்றி அமைக்கிற வகையில் நாம் போராடுவதே இறுதித் தீர்வாக அமையப்பெரும்  எனத் துணிந்து அரசியல் தீர்வு கூறுவதற்கில்லை.சடங்குப்பூர்வ கார்ப்பரேட் சந்தை எதிர்ப்போடு சுறுக்கப்படுகிற  இவர்களின் செயல்பாடுகளுக்கு அது அவசியமும் அல்ல!

நமது மரபு மீட்பர்களுக்கு அரசியல் விடுதலைக்கான எந்த சொந்த அரசியல் கண்ணோட்டமும்,அரசியல் திட்டமும் இல்லாத காரணத்தால், தங்களது செயல்பாடுகளின் ஊடாக மரபு உணவு,மரபுக் கல்வி மற்றும் மரபு மருத்துவத்தை நிறுவனமயப்படுத்துகிறார்கள்.சொந்த மரபு மீட்பு நடவடிக்கை சந்தை நடவடிக்கையோடு இணைக்கப்படுகிறது.சொந்த மரபு மீட்பு என்றபேரால் ஒட்டுமொத்த அறிவியல் வளர்சிகளை புறக்கணிக்கக் கூறுகிற இக்குழுவானது பல ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்குப் பிந்தைய வேட்டைச்சமூக மக்களின் வாழ்க்கை முறைகளை தேர்ந்துகொள்ளக் கோருகிறது.

மரபு மருத்துவம்,மரபுக் கல்வி,மரபு உணவு அனைத்தும் சந்தையில் விலை வைக்கப்படுகிறது!நகர்ப்புற மக்களின் முரண்பட்டுள்ள உணர்வுகளுக்கு முட்டுக் கொடுக்க கிளம்பியுள்ள நமது மீட்பர்கள், நகர்மயமாதல் குறித்து என்ன அரசியல்-பொருளாதர கண்ணோட்டம் வைத்துள்ளார்கள் என அவர்களுக்குத் தான் வெளிச்சம்!

நகரமெனும் பெருங்குடிசை:

இந்தியாவில் வேகமாக நகர்மயமாகிவருகிற மாநிலங்களில் தமிழகம் முதலிடத்தில் உள்ளது.அதாவது தமிழகமானது 42 விழுக்காடு நகர்மயமாகியுள்ளது என 2011 ஆம் ஆண்டு கணக்கெடுப்பு கூறுகிறது.

நகர்மயமாக்கல் என்பது கிராமங்களிலிருந்து நகரங்களுக்கு இடம்பெயருகிற மக்கள் திரளினரின் இடப்பெயர்வாகவே பொதுவாக புரிந்துகொள்ளப்படுகிறது.மாறாக நகர்மயமாக்கில் 22 விழுக்காடே மக்களின் இடப்பெயர்வு தீர்மானிக்கிறது.மீதமுள்ளவை நிலப்பயன்பாடு மாற்றத்தால் ஏற்படுவதாகும்.(தொழிற்துறை வளர்ச்சியின் ஊடாக)கிராமங்கள்,நகரங்களோடு இணைக்கப்படுகையில் கிராமங்கள்,துணை நகரங்களாக இடைநிலை நகரமாக உருமாற்றமடைகிறது.

171  சதுர கி மீட்டர் பரப்பளவில் இருந்த சென்னை நகரம்,இன்று சுற்றியுள்ள திருவள்ளூர்,காஞ்சிபுரம் மாவட்டப் பஞ்சாயத்து,நகராட்சிகளை இணைத்துக்கொண்டு,1189 சதுர கி மீ பரப்பளவில் பிரம்மாண்ட மாநகராக விரிவடைந்துள்ளது,இன்னும் விரிவிடைந்துகொண்டே செல்கிறது.சிறப்புப் பொருளாதார மண்டலங்கள்,சேவைத் துறை முதலீடுகள் என சென்னை நகரை மையமாகக் கொண்ட சர்வதேச மூலதனக் குவிப்புகள் கடந்த கால் நூற்றாண்டில் தீவிரமடைந்தன.நகரங்களுக்கு இடையிலான தேசிய நெடுஞ்சாலைகள்,துறைமுக விரிவாக்கங்கள்,விமானப்  போக்குவரத்து விரிவாக்கங்கள் என நகர்ப்புற பொருளாதாரம் சார்ந்தும்,தேசிய பன்னாட்டு முதலாளிய நலனுக்கான உட்கட்டமைப்பு வளர்ச்சிகளுமே மாநிலத்தின் வளர்ச்சியாக ஆளும் அரசால் கட்டப்பட்டன.

மூன்றாம் உலக நாடுகளில் கடந்த கால் நூற்றாண்டில் தீவிரமைடந்து வருகிற நகர்மயமாக்கலுக்கும் நகர்புற ஏழைகளின் அதிகரிப்பிற்கும்  முக்கியக் காரணியாக இருப்பது சர்வதேச நிதி மூலதன சக்திகளான உலக வங்கி,பன்னாட்டு நிதி நிறுவனங்களால் மேற்கொள்ளப்படுகிற  பொருளாதாரக் கட்டமைப்பு மாற்றங்கள் ஆகும்.

உடனடி லாப நோக்கை அடிப்படையாக் கொண்டு நகர்ப்புறம் சார்ந்த தொழிற்துறை மற்றும் சேவைத்துறை மூலதன ஊக்குவிப்பு நடவடிக்கைகள் கிராமப்புற பொருளாதாரத்தை முற்றாக புறக்கணித்தே ஊக்கிவிக்கப்படுகின்றன.குறிப்பாக விவசாய இடுபொருட்களின் மானிய வெட்டு,கிராமப்புற சுகாதாரம்,கல்வி மற்றும்  உட்கட்டுமானங்களுக்கு ஒதுக்கிற நிதிகளை வெட்டுவது என கிராமப்பொருளாதாரத்தை ஒட்டுமொத்தமாக புறக்கணிக்கிற வகையிலான நிதி மூலதன கட்டமைப்பு மாற்றங்களை உலக மக்களை குறிப்பாக கிராமங்களின் வசிக்கிற மக்களின் வாழ்கை நிலையை அடியோடு புரட்டிப்போட்டது.அம்மக்களை,நகரங்களை நோக்கிப் புலம் பெயருகிற நகர்ப்புற அகதிகளாக்கியது.

உலகமயமாக்கத்தின் சந்தைப் பொருளாதார எழுச்சியானது உற்பத்தி உறவு சார்ந்த பிரச்சனைகளை மட்டும் கொண்டு வருவதில்லை மாறாக ஒரு சமூகத்தின் திரட்டப்பட்ட அறிவையும் பண்பாடு மீதும் பெரும் போரைத்  தொடுக்கிறது.மூளை உழைப்பையோ,உடல் உழைப்பையோ கூலிக்கு விற்பதற்காக நகர்ப்புறத்தில் குவிகிற  சமூகமானது தனது சொந்த மரபு தொடர்ச்சியின் கண்ணிகளை நகர்மயமாக்களில் தொலைக்கிறது.கைமாறாக, உழைப்பை விற்ற கூலியைக் கொண்டு அதிகமாக நுகர்ந்து இன்பம் துய்க்கச்சொல்கிறது.

மேலும்,நவீனகால முதலாளிய சமூகமானது “நுகர்வை”சமூக நிலையை உயர்த்துகிற பண்பாடாக கட்ட முனைகிறது.வாழ்வின் மகிழ்ச்சியே நுகர்வதும், நுகர்வதற்காக வேலை செய்வதே வாழ்பனுவமாக சித்தரிகிறது.பெரும் பொருளாதார மந்த கால கட்ட சிக்கலின் தீர்வாக அதிக நுகர்வை மேற்கொள்ள கூறியது இங்கு கவனத்திற்குரியது.

இவ்வாறாக நகர்ப்புற,துணை நகர்ப்புற வாழக்கை முறைகளின் சலிப்படைந்து வாழ்கிற,கொச்சை நுகர்வுமயத்தால் சுற்றி வலைக்கப்பட்டுள்ள மக்களுக்கு, நமது சொந்த மரபு மீட்பர்கள் தேவ தூதுவர்களாகத் தெரிவதில் வியப்பதற்கொன்றுமில்லை!

சொந்த மரபு மீட்பர்களின் “திருத்தல்வாதம்”:

நமது சொந்த மரபு மீட்பர்கள் நிலவுகிற அனைத்து முரண்பாடுகளை தீர்க்கிற பணியை திருமூலர்,தொல்காப்பியரிடத்தில்(மற்றும் மயன்) தடாலடியாக எடுத்துச் செல்கின்றனர்.இன்றைய அறிவியல் கண்டுபிடிப்புகள் நிகழ்வதற்கு பல ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பே நமது முன்னோர்கள் அனைத்தையும் அறிந்துவிட்டார்கள் எனத் துணிந்து கூறுகிற இவர்கள் ‘நேரிதின் உணர்தல்’ எனும் இறைக்கொடையால் இவையெல்லாம் சாத்தியமானது என டார்வினை விஞ்சுகிற கோட்ப்பட்டை கூசாமல் முன்வைகிறார்கள். மேலும்,”மனித அறிவின் மேன்மைகள் யாவும் இருந்த தடம் தெரியாமல் புதைந்து சிதைந்தன. பல்லாயிரம் ஆண்டுகளுக்குப் பின்னரும் இறையருள் பெற்றவர்களின் கருத்துகள் மட்டும் நமக்குக் கிடைக்கின்றன” என்கின்றனர்.நமது மரபு மீட்பர்களின் பிற்போக்குவாதத்தை ஆய்வதற்கு இம்மேற்கோள்கள் போதுமென்று கருதுகிறேன்.

ஒவ்வொரு தொல்குடி சமூகமும் அதன் வரலாற்று வளர்ச்சிக் கட்டங்களின் சொந்த புறநிலைத் தேவையின் காரணமாக,வளர்ச்சி பெற்று வளர்கிறது.நிலவியல்,நீரியல்,உணவு,மருத்துவம்,பண்பாடு,மொழி என அதன் வாழ்நிலப் பிரதேசம்,உற்பத்தி முறை  சார்ந்து அதன் வளர்ச்சிப் போக்கு அமைகிறது. இன்றைய வளர்ச்சி பெற்ற உற்பத்தி வடிவங்கள்,சிந்தனைகளின் கருக்களனாக  பண்டையகால சிந்தனைகள்  அமையப்பெருகிறது.

அவ்வகையில் (சமூகத்தை உள்ளடக்கிய) இயற்கைவாதம் பற்றின இன்றைய வளர்ச்சிபெற்ற புரிதல்களுக்கு தமிழ் சிந்தனைப் போக்குகளின் தத்துவ  மரபுகள் சிறந்த கொடைகளை வழங்கியுள்ளது.

தமிழ்ச் சமூகமானது  நீண்ட நெடிய தத்துவ மரபு கொண்ட சமூகமாகும். கடவுள்களின் பெருங்கருணையால் இயற்கை இயங்குவதாகவோ,இயற்கையை கடவுளாக பாவிக்காத கருத்தியலே தமிழர்களின் இயற்கைவாதமாக இருந்தது.அவ்வகையில் இயற்கை பற்றின  பண்டைய பொருள்முதல்வாத சிந்தனை மரபானது தொல்காப்பியரின் காலத்திலிருந்தே வழக்கிலிருந்ததாக அறிகிறோம்.உலகத்தோற்றம்,அதன் இயக்கம்,அதில் தொழில்படுகிற மனிதனின் அக மற்றும் புற  வாழ்க்கை குறித்த சித்திரத்தை முதற்பொருள் கருப்பொருள் உருப்பொருள் நூற்பாக்களின் வாயிலாக  தொல்காப்பியர் வழங்குகிறார். “முதலெனப்படுவது நிலம் பொழுது இரண்டின் இயல்பென மொழிப இயல் புனர்ந்தோரே” என முதற்பொருள் குறித்து விளக்குகிறார்.

நிலத்திற்கும்(வெளி)  காலத்திற்குமான பிரிக்கமுடியாத உறவை உணர்ந்தவர்கள் இயற்கையின்  இயல்பை உணர்ந்தவர்கள் என முதற்பொருள் குறித்த விளக்கத்தில் தொல்காப்பியர் குறிப்பிடுகிறார்.வெளிக்கும் காலத்திற்கும்  வெளியே எதுவும் இல்லை என்ற தொல்காப்பியரின் முடிபு இங்கு கருதத்தக்கது.

இதுபோன்றே நீலகேசி,மணிமேகலை  போன்ற தமிழ் இலக்கியங்களில் பூதாவாதிகளின் இயற்கை பற்றின பண்டைய  பொருள்முதல் வாத விளக்கூறுகள் அங்கங்கு  காணக்கிடைகின்றன.இத்தகைய தொடக்க கால  பொருள்முதவாத விளக்கங்களில் இயங்கியல்தன்மை வளர்த்தெடுக்கப்படவில்லை என்பதையும் இங்கு கவனத்தில்கொள்ளவேண்டும்.

இச்சிந்தனைப் போக்குகள் அக்கால கட்டத்தின் வராலாற்று வரையறைக்கு உட்பட்டவை.இன்றைய சூழலில் வைத்து பண்டைய தத்துவங்களை வரையறை செய்ய இயலாது.வரலாற்று வரையறைக்கு உள்ளாக வைத்தே சமூகத்தின் தத்துவ,அரசியல்,பொருளாதர அசைவுகளை நாம் அணுகவேண்டும்.மேலும் அவை எக்காலத்துக்கும்  பொருந்துகிற,சாசுவாத சிந்தனையாக இருக்கவும் முடியாது.மேலும் நமது அனைத்து சிக்கல்களுக்கு தீர்வாக பண்டையத் தத்துவங்கள்,சித்த மரபுகளை  முன்வைத்து மக்களை குழப்புவது பிழைப்புவாதத்தின் உச்சமாகும்.

இறுதியாக,

சிக்கலுக்கு அடிப்படைக் காரணியாக இருக்கிற நிலவுகிற முதலாளிய சந்தை அமைப்பை புரட்சிகர வகையில் மாற்றியமைக்கிற கவலைகள், நமது சொந்த மரபு மீட்பர்களிடத்தில் இருப்பதில்லை.நிலவுகிற அமைப்பானது, சமூகத்தின் இன,மொழி,உணவு,கல்வி,பண்பாட்டு உணர்வுமட்டங்களில் ஏற்படுத்துகிற அந்நியமாதலை தனது சொந்த அடையாளத்திற்கான வாய்ப்பாக,லாபம் தருகிற மரபு சந்தையாக எவ்வாறு மாற்றுவது என்பதே இவர்களின் கவலைகளாக உள்ளது.